مجله حقوقی دادگستری

مجله حقوقی دادگستری

بررسی وضعیت قطعی بودن رأی و مهلت در اعتراض شخص ثالث

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده
مهدی حسن زاده
دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
10.22106/jlj.2022.549678.4718
چکیده
قانون آیین دادرسی مدنی درخصوص رأی مورد اعتراض شخص ثالث از این نظر که آیا لازم است قطعی باشد یا رأی غیر قطعی هم قابل‌اعتراض شخص ثالث است، تصریحی ندارد. در این زمینه، دیدگاه‌ها و تحلیل‌های متفاوت و متقابلی ارائه شده است. بیان مادۀ 422 قانون آیین دادرسی مدنی نیز درخصوص اعتراض شخص ثالث، قبل از اجرای حکم و پس از آن، نامشخص و قابل‌بحث است و اشکال‌های متعددی دارد. بررسی موضوع نشان می‌دهد با در نظر گرفتن جوانب مختلف، ترجیح با این است که رأی غیرقطعی را قابل‌اعتراض شخص ثالث ندانیم و اعتراض شخص ثالث را مختص به رأی قطعی بدانیم. مادۀ 422 قانون آیین دادرسی مدنی را هم باید بر این معنا حمل کنیم که اگر مدت زمان طولانی از اجرای حکم گذشت، به‌گونه‌ای که نشان‌دهندۀ آن باشد که شخص ثالث اگر حقی هم داشته، از آن اعراض کرده، پس از آن، اعتراض شخص ثالث پذیرفته نمی‌شود، مگر خلاف این مطلب را ثابت کند.
کلیدواژه‌ها
اعتراض شخص ثالث
رأی قطعی
رأی غیرقطعی
اجرای حکم
مهلت اعتراض
موضوعات

عنوان مقاله English

Study of status of the finality of the judgment and the deadline for third party objection

نویسنده English

Mahdi Hasanzadeh
Associate Professor, Department of Private Law, Faculty of Law, University of Qom, Qom, Iran
چکیده English

The Code of Civil Procedure does not specify whether a verdict challenged by a third party is final or whether a non-final verdict can be challenged by a third party. In this regard, different and reciprocal views and analyzes are presented. The statement of Article 422 of the Code of Civil Procedure regarding the objection of a third party, before the execution of the sentence and after it, is vague and debatable and has several problems. Examining the issue shows that considering various aspects, it is preferable not to consider the non-final verdict as objectionable to a third party and to consider the third party objection as specific to the final judgment. Article 422 of the Code of Civil Procedure should also be taken to mean that if a long period of time has elapsed since the execution of the sentence, in such a way as to indicate that the third party, if he had a right, waived it, after that, the third party objection will not be accepted unless it proves otherwise.

کلیدواژه‌ها English

third party objection
final verdict
non-final verdict
execution of sentence
deadline for objection
منابع
- ابهری، حمید (1391)، آیین دادرسی مدنی (2)، چاپ اول، بابلسر: دانشگاه مازندران.
- افتخار جهرمی، گودرز و السان، مصطفی (1396)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ اول، تهران: میزان.
- ایرانی ارباطی، بابک (1386)، مجموعه نظرهای مشورتی حقوقی، چاپ سوم، تهران: انتشارات مجد.
- بهرامی، بهرام (1388)، آیین دادرسی مدنی 3 و 4، چاپ یازدهم، تهران: نگاه بینه.
- پژوهشکده استخراج و مطالعات رویه قضایی (1396)، مجموعه آرای قضایی دادگاههای تجدیدنظر (حقوقی) بهار 1393، چاپ اول، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه.
- حیاتی، علی عباس (بهار 1390)، آیین دادرسی مدنی (2)، چاپ اول، تهران: میزان.
- حیاتی، علی عباس (تابستان 1390)، آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی، چاپ دوم، تهران: نشر میزان.
- خدابخشی، عبدالله (بهار 1400)، «جستاری بر ماده 492 قانون آیین دادرسی مدنی، گریز از اطلاق گرایی و رسیدن به انصاف»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 85، شماره 113، صص 109-130.
- زراعت، عباس (1389)، محشای قانون آیین دادرسی مدنی، چاپ سوم، تهران: انتشارات ققنوس.
- شمس، عبدالله (1387)، آیین دادرسی مدنی پیشرفته، جلد دوم، چاپ بیستم، تهران: دراک.
- شهیدی، موسی (1340)، موازین قضائی محکمه عالی انتظامی از نظر تخلف اداری، بی جا: ناشر کتابفروشی محمد علی علمی، چاپخانه علمی.
- کشاورز صدر، محمد علی (بی تا)، تجدید رسیدگی: طرق فوق العاده رسیدگی مدنی اعتراض ثالث بر حکم فرجام اعاده دادرسی اعاده دادرسی کیفری، تهران: کتابفروشی دهخدا.
- قهرمانی، نصرالله (1393)، مباحث دشوار آیین دادرسی مدنی، جلد اول، چاپ سوم، تهران: خرسندی.
- کریم زاده، احمد (1378)، نظارت انتظامی در نظام قضایی، جلد دوم، چاپ اول، بی جا: ناشر روزنامه رسمی کشور.
- کریمی، عباس (1389)، آیین دادرسی مدنی، چاپ دوم، تهران: مجد.
- متین، احمد (بی تا)، مجموعه رویه قضایی قسمت حقوقی، بی جا: مهر آئین.
- متین دفتری، احمد (1381)، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، ج2 (ج1 و 2 در یک مجلد)، چاپ دوم، تهران: مجد.
- محسنی، حسن و حسین داوودی (زمستان 1400)، «اصل منع استناد به عمل خلاف قانون خود در ادعا و دفاع»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 85، شماره 116، صص 185-207.
- مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه (1396)، رویه قضایی در ایران در ارتباط با آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ اول، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه.
- مدنی، سید جلال الدین (1375)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ چهارم، تهران: گنج دانش.
- مسیحی، مهرزاد (1387)، قانون آیین دادرسی مدنی در آیینه آرای قضایی و نظرات مشورتی، چاپ اول، تهران: خرسندی.
- معاونت آموزش قوه قضاییه (1388)، رویه قضایی ایران در ارتباط با دادگاههای عمومی حقوقی، جلد پنجم، چاپ دوم، تهران: جنگل.
- مهاجری، علی (1389)، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، جلد چهارم، چاپ دوم، تهران: فکرسازان.
- مهاجری، علی (1390)، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی، چاپ اول، تهران: فکرسازان.
- میرزایی، علیرضا (1394)، محشی قانون آیین دادرسی مدنی، چاپ نهم، تهران: انتشارات بهنامی.
- مردانی، نادر و بهشتی، محمد جواد (1389)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ دوم، تهران: میزان.
- واحدی، قدرت الله (1378)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ دوم، تهران: میزان.
مجله حقوقی دادگستری
دوره 87، شماره 121
بهار 1402
صفحه 145-163

  • تاریخ دریافت 08 اسفند 1400
  • تاریخ بازنگری 03 خرداد 1401
  • تاریخ پذیرش 27 اردیبهشت 1401
  • تاریخ اولین انتشار 11 تیر 1401
  • تاریخ انتشار 01 فروردین 1402