مجله حقوقی دادگستری

مجله حقوقی دادگستری

خوانده غیرمرتبط در دادرسی مدنی (با تأکید بر رویه قضایی)

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان
1 استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 اســتادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
10.22106/jlj.2025.2057901.6275
چکیده
خوانده معمولاً به شخصی اطلاق می شود که ادعای اصلی علیه او است؛ با این حال، گاه با خواندگانی رو به رو می شــویم که نه تنها ادعای اصلی علیه آن ها نیســت، بلکه ارتباطی بین آن ها و دعوای اقامه شده وجود ندارد. برای مثال، شخص الف که از شخص ب طلبکار است، شخص ج را نیز در ردیف خواندگان دعوا قرار می دهد تا از امتیاز ماده 16 قانون آیین دادرســی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی [سوء] اســتفاده نموده و دعوا را در اقامتگاه ج طرح کند. پرسش مطرح، معیارهای شناسایی خوانده غیر مرتبط، انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط در دادخواســت و راهکارهای مقابله با این انگیزه ها است. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعه گســترده در آرای قضایی، در صدد ارائه پاسخی شایسته به این پرسش ها است و نتیجه می گیرد که سوء استفاده از مقررات صلاحیت محلی و مواعد، جلوگیری از رد شــکلی دعوا و اعتراض شخص ثالث و همچنین تسریع در تحصیل دلیــل، از انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط اســت و به منظور مقابله با درج خوانده غیــر مرتبط نیز راهکارهای صدور قرار رد دعوا، صدور قرار تأمین هزینه های خوانده در کنار تفسیر صحیح قوانین و مقررات آیینی را پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Improper Defendant in Civil Procedure with an Emphasis on Judicial Proceedings

نویسندگان English

Goudarz Eftekhar Jahromi 1
Ehsan Bahramy 2
1 Professor, Department of Private Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University.
2 assistant professor, Department of Private Law, Faculty of Law, University of Science and Culture, Tehran, Iran
چکیده English

A defendant is generally defined as a person against whom the principal claim is brought. However, there are instances in which defendants are named against whom not only no principal claim exists, but also no connection exists between them and the action brought before the court. For instance, where A, who has a claim against B, A may also name C as a defendant in the lawsuit in order to take advantage of (or abuse) the privilege provided under Article 16 of the Civil Procedural Code of the General and Revolutionary Courts and bring the action before the court of C’s domicile. The question raised concern the criteria for identifying an improper defendant, the motives behind naming an improper defendant in the lawsuit, and the solutions for preventing such motives. The present paper by using a descriptive-analytical method, library resources, and extensive study of judicial proceedings, seeks to provide a suitable answer to these questions and concludes that the abuse of the regulations of local jurisdiction and time constraints, the prevention of formal dismissal of the lawsuit and third-party objections, as well as the acceleration of obtaining evidence are among the motives for including improper defendants. In order to combat the inclusion of improper defendants, the paper suggests strategies like issuing an order to dismiss the lawsuit, issuing an order to pay the defendant's costs, along with the correct interpretation of procedural laws and regulations.

کلیدواژه‌ها English

Abuse of Local Jurisdiction Regulations
Facilitating Defendant
Formal Dismissal of the Lawsuit
Major Defendant
Minor Defendant
فهرست منابع
* افتخار جهرمی، گودرز و السان، مصطفی (1401)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ سوم، تهران: میزان.
* افتخار جهرمی، گودرز و صفیان، سعید (1401)، «مفهوم توجه دعوا»، فصل‌نامه مطالعات حقوق خصوصی، دوره 52، شماره 4.
* السان، مصطفی و بهرامی، احسان و الماسی، اکبر (1403)، «مصادیق دعوای مردد (غیر­منجز) و تکلیف دادگاه در مواجهه با آن؛ با تأکید بر رویه قضایی»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 88، شماره 125.
* اوجی، امین و پورعرفان، ایرج و عسکری، حکمت­اله (1402)، «بررسی تطبیقی دعوای قابل تجزیه‌پذیر و تفکیک دعوا در آیین دادرسی مدنی ایران و فرانسه»، فصل‌نامه مطالعات فقه اقتصادی، دوره 5، شماره 5.
* بهرامی، احسان (1403)، دعوای واهی: مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، انگلیس و آمریکا (با تأکید بر رویه قضایی)، چاپ نخست، تهران: شرکت سهامی انتشار.
* بهرامی، احسان و السان، مصطفی (1402)، «جایگاه تقصیر و سوء­نیت در مطالبه خسارات ناشی از دعوای واهی؛ مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و آمریکا»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 87، شماره 123.
* بهرامی، احسان و پیشنماز، سید امین و زارع، امیر (1401)، «شرایط توجه دعوا به وارث در فقه امامیه و راهکارهای احراز آن در حقوق ایران»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 86، شماره 119.
* خدابخشی، عبدالله (1399)، حقوق دعاوی، جلد نخست، چاپ سوم، تهران: شرکت سهامی انتشار.
* شایگان، اسماعیل (1402)، قواعد اروپایی آیین دادرسی مدنی، چاپ نخست، تهران: شرکت سهامی انتشار.
* شمس، عبدالله (1385)، آیین دادرسی مدنی (دوره پیشرفته)، جلد دوم، چاپ دوازدهم، تهران: دراک.
* صفایی، سید حسین و رحیمی، حبیب­الله (1393)، مسؤولیت مدنی (الزامات خارج از قرارداد)، چاپ هفتم، تهران: سمت.
* عامریون، غلامحسین (1339)، «اظهارنظر در ماده 225 مکرر قانون آیین دادرسی مدنی»، مجله کانون وکلا، شماره 71.
* غمامی، مجید و محسنی، حسن (1396)، آیین دادرسی مدنی فراملّی، چاپ چهارم، تهران: شرکت سهامی انتشار.
* فرحزادی، علی­اکبر و میرنژاد بروجنی، رسول (1399)، «اصل قابل استماع بودن دعاوی در فقه اسلامی و حقوق ایران»، فصل‌نامه دیدگاه­های حقوق قضایی، دوره 25، شماره 89.
* قافی، حسین و شریعتی، سعید (1393)، اصول فقه کاربردی، جلد نخست، چاپ دهم، تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
* کاتوزیان، ناصر (1399)، الزام­های خارج از قرارداد-مسؤولیت مدنی، جلد نخست، چاپ دوم، تهران: گنج دانش.
* متین­دفتری، احمد (1402)، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، چاپ ششم، تهران: مجد.
* محسنی، حسن (1397)، «مفهوم و آیین دادرسی دعوا و رأی غیرقابل تجزیه و تفکیک»، دو فصلنامه حقوق خصوصی، دوره 15، شماره 2.
* مهاجری، علی (1397)، دوره جدید مبسوط در آیین دادرسی مدنی، جلد نخست، چاپ نخست، تهران: فکر سازان.
* نهرینی، فریدون (1398)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ نخست، تهران: گنج دانش.
* واحدی، قدرت­الله (1398)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ پنجم، تهران: میزان.
دوره 89، شماره 132
زمستان 1404
صفحه 105-135

  • تاریخ دریافت 25 فروردین 1404
  • تاریخ بازنگری 26 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش 04 آذر 1404
  • تاریخ اولین انتشار 04 آذر 1404
  • تاریخ انتشار 01 دی 1404