توسعه صلاحیت نسبی ناشی از ارتباط دعاوی در ایران و فرانسه با نگاهی به رویه قضایی

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه قم

2 قاضی دادگستری تهران ,مدرس دانشکده حقوق دانشگاه تهران

10.22106/jlj.2020.105438.2654

چکیده

توسعه صلاحیت نسبی ناشی از ارتباط دعاوی در ایران و فرانسه با نگاهی به رویه قضایی


چکیده
مقررات صلاحیت جلوه‌ای از اداره شایسته دادرسی و به ‌طور کلی حکمرانی خوب می‌باشد. مقررات صلاحیت بر پایه مقررات اولیه و ثانویه صلاحیت تنظیم می‌شود. در مقررات اولیه صلاحیت، چهارچوب کلی و اولیه ضوابط تعیین و تشخیص صلاحیت ارائه می‌شود، اما اعمال این مقررات به تنهایی نمی‌تواند هدفی را که از مقررات صلاحیت دنبال می‌شود برآورده کند و لذا صرفاً با به ‌کار بستن این مقررات، صلاحیت مؤثر و مناسب و کامل به ‌دست نمی‌آید. از همین‌ رو، مقررات ثانویه صلاحیت وارد عمل می‌شود. ارتباط دعاوی یکی از مقررات ثانویه صلاحیت می‌باشد که بر صلاحیت نسبی اثر می‌گذارد و موجب می‌شود که صلاحیت دادگاه عالی توسعه یابد. در آیین دادرسی مدنی فرانسه نحوه توسعه صلاحیت نسبی با ایران متفاوت می‌باشد که در این پژوهش مورد مداقه قرار گرفته است.
واژگان کلیدی: گسترش صلاحیت، ارتباط دعاوی، مقررات اولیه صلاحیت، مقررات ثانویه صلاحیت، صلاحیت نسبی.

کلیدواژه‌ها

موضوعات