پاسخ‌های اجتماعی به بزهکاری اطفال و نوجوانان در حقوق ایران و انگلستان

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 قاضی دادگستری، دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران مرکزی)، تهران، ایران

چکیده

با تصویب قانون مجازات اسلامی 1392، تأکید مقنن بر پاسخ‌های جایگزین اجتماع‌مدار به اطفال و نوجوانان بزهکار، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. این جایگزین‌های اجتماعی در مصادیقی چون تبصرۀ بند الف مادۀ 88 با عنوان دستورهای حین تسلیم، تصمیمات مقرر در مادۀ 88، مجازات‌های مقرر در مادۀ 89 ناظر به نوجوانان و تصمیمات قضایی ارفاق‌آمیز مقرر در مواد 90 و 94 این قانون، مبین رویکرد نوین قانون‌گذار در فاصله‌گرفتن از پاسخ‌های کیفری به این دسته از بزهکاران است. هرچند که رویکرد تقنینی مذکور در قالب سیاست جنایی اصلاح‌مدار اجتماعی، نویدبخش رویکرد قضات به سمت اِعمال پاسخ‌های مبتنی بر مراقبت، اصلاح، درمان، بازپروری اطفال و نوجوانان بزهکار است، اجرای عملی و قضایی این رویکرد اصلاحی و اجتماعی، با مشکلات متعددی مواجه خواهد بود. این در حالی است که اِعمال چنین پاسخ‌هایی در حقوق کیفری انگلستان متنوع بوده و در برخی مصادیق، قریب به سه دهه سابقه دارند و همچنین به‌لحاظ اجرایی، تجربیات و نکات کاربردی متعددی از رویکرد تقنینی و قضایی این کشور، قابل‌اتخاذ است. تبیین اینکه چه مصادیقی ذیل این پاسخ‌های اجتماعی قرار می‌گیرند و برای صدور آن‌ها چه شرایطی لازم است و همچنین ضمانت‌اجراهای هر کدام شامل چه مواردی می‌شوند، می‌تواند در مقام اجرای اثربخش این پاسخ‌های نوین، نقش بسزایی داشته باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Deferential Community Sentences to Children and Adolescents’ Offenders Focusing on the Legal Systems of Iran & the UK

نویسندگان [English]

  • hasanali moazenzadegan 1
  • Ghodrat Mirfardi 2
1 Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law and Political Science, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
2 Judge of Justice, PhD in Criminal Law and Criminology, Faculty of Law, Islamic Azad University (Central Tehran Branch), Tehran, Iran
چکیده [English]

By enacting the Islamic Panel code (act 2013) the Iranian legislator emphasized on the adoption of alternative community-based responses to children crime and this is known as a special attitude. This community punishment available in article 88, 89, 90 and 94 of the code, clearly shows this new attitude. The community punishment order (CPO) was first introduced as the community service order under the provisions of the Criminal Justice Act 1972 and it is now regulated within the Powers of the Criminal Courts (Sentencing) Act 2000. The community punishment and rehabilitation order (CPRO) were introduced by the Criminal Justice Act 1991 and is now regulated within the Powers of the Criminal Courts (Sentencing) Act 2000 and is, in essence, the engagement between the community punishment order (CPO) and the community rehabilitation order (CRO). However, that legislative approach in the form of criminal policy reform social circuit judges to apply the most promising approaches based on care and correct response, but this approach has several challenges faced judicial proceedings. Effective implementation of these responses can be as effective.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Community-based responses
  • Delivery orders
  • Surveillance decisions
  • Judicial decision or penalty