اصل ترمیم دادرسی در حقوق دادرسی مدنی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق اسلامی، دانشکدۀ حقوق قضایی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران

2 دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق قضایی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران

چکیده

فرایند رسیدگی به دعاوی حاوی قواعد و شرایطی است که از سوی قانون‌گذار مشخص شده و طرفین دادرسی باید جهت پایان دادن به اختلاف حقوقی و در نتیجه قلع دائمی نزاع حقوقی این قواعد را رعایت کنند. با این حال، این قواعد، وسیلۀ احقاق حق محسوب می‌شوند و لذا باید به‌نحوی تفسیر شوند که مانع از ورود دادگاه در ماهیت دعوا و در نتیجه فصل خصومت نگردد. در این راستا و از آثار پذیرش این تحلیل، جلوگیری از طرح مجدد دعاوی از طریق ترمیم و اصلاح نواقص دعوای طرح‌شده می‌باشد. امری که موجب صرفه‌جویی در وقت و هزینۀ طرفین دادرسی و افزایش اعتماد به سیستم دادرسی خواهد شد. بر این بنیاد، اصل ترمیم دادرسی در جهت ایجاد و پذیرش قاعده‌ای عمومی مورد اشاره قرار گرفته است که بر اساس آن، دادگاه در کنار اصحاب دعوای حقوق باید اصل را بر قابل‌ترمیم بودن ایرادات دادرسی و در نتیجه حرکت آن به سمت کامل نمودن قرار دهند. با این حال محدوده و شرایط مربوط به اجرای اصل ترمیم دادرسی از موضوعات مهمی است که در این مقاله مورد اشاره قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The principle of amendment of procedure in civil proceedure law

نویسندگان [English]

  • Ali Akbar Farahzadi 1
  • SeyedRasool Mirnejad 2
1 Associate Professor, Department of Islamic Law, Faculty of Judicial Law, University of Judicial Sciences and Administrative Services, Tehran, Iran
2 PhD in Private Law, Faculty of Judicial Law, University of Judicial Sciences and Administrative Services, Tehran, Iran
چکیده [English]

The litigation process contains rules and conditions set by the legislature and the litigants must abide by these rules to end the legal dispute and thus end the legal dispute. However, these rules are the means of exercising the right and therefore must be interpreted in such a way as not to prevent the court from entering into the nature of the dispute and, consequently, the chapter on hostility. In this regard, one of the effects of accepting this analysis is to prevent re-litigation by amendment and correcting the shortcomings of the litigation. This will save time and money for the litigants and increase trust in the litigation system. On this basis, the principle of restoration of the proceedings has been mentioned in order to create and accept a general rule according to which the court, together with the litigants, should place the principle on the remediation of the defects of the proceedings and as a result move towards completion. However, the scope and conditions related to the implementation of the principle of judicial restoration are important issues that are mentioned in this article.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: principle of restoration of proceedings
  • ability of the court
  • fundamental defect
  • non-essential defect
  • فارسی

    • السان، مصطفی و نصیبه محمودی (1397)، «مطالعه اصل تغییرناپذیری دعوای حقوقی در حقوق ایران وآمریکا»، فصلنامۀ حقوق تطبیقی دانشگاه تهران، دورۀ 9، شمارۀ 2.
    • پژوهشگاه قوه قضائیه (1396)، مجموعه آرای قضایی دادگاه تجدیدنظر (حقوقی) سال 1392، چاپ اول، تهران: انتشارات قوه قضائیه.
    • پژوهشگاه قوه قضائیه (1395)، مجموعه آرای قضایی دادگاه تجدیدنظر (حقوقی) سال 1391، چاپ اول، تهران: انتشارات قوه قضائیه.
    • خدابخشی، عبدالله (1393)، حقوق دعاوی: تحلیل فقهی و حقوقی، چاپ اول، تهران: شرکت سهامی انتشار.
    • خدابخشی، عبدالله (1394)، حقوق دعاوی: تحلیل ونقد رویه قضایی، چاپ اول، تهران: شرکت سهامی انتشار.
    • خدابخشی، عبدالله (1394)، حقوق دعاوی: قواعد عمومی دعاوی، چاپ اول، تهران: شرکت سهامی انتشار.
    • حبیبی درگاه، بهنام (1399)، «مفهوم اصل دسترسی ارزان به دادگستری و جلوه‌های آن»، مجلۀ حقوقی دادگستری، دورۀ 84، شمارۀ 109.
    • شمس، عبدالله (1390)، آیین دادرسی مدنی (دوره پیشرفته)، جلد دوم، چاپ بیست وششم، تهران: انتشارات دراک.
    • شکوهی زاده، رضا و اصغر عربیان (1397)، «تمیز نقص شکلی دادخواست از سایر اسباب بی‌اعتباری دعوی»، فصلنامۀ پژوهش حقوق خصوصی، سال هفتم، شماره 25، صص145 الی 171.
    • کریمی، علی اصغر (1392)، «مشکلات تعیین خوانده در دادرسی»، فصلنامۀ دیدگاه‌های حقوقی، دورۀ 18، شمارۀ 61.
    • محسنی، حسن (1389)، اداره جریان دادرسی مدنی، چاپ اول، تهران،: شرکت سهامی انتشار.
    • محسنی، حسن (1393)، «نقص شکلی و ماهوی در دادرسی مدنی»، فصلنامۀ پژوهش حقوق خصوصی، سال دوم، شمارۀ ششم.
    • محسنی، حسن (1394)، «نقص اعمال آیین دادرسی مدنی در حقوق فرانسه»، فصلنامۀ مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ ششم، شمارۀ دوم.
    • محسنی، حسن و مجید غمامی (1396)، آیین دادرسی مدنی فراملی، چاپ چهارم، تهران: شرکت سهامی انتشار
    • مولودی، محمد (1381)، «دعوای اضافی»، مجلۀ دانشکده حقوق وعلوم سیاسی تهران، شمارۀ 58.
    • میرنژاد بروجنی، سیدرسول (1398)، مجموعه‌های حقوق عناصر شناسی دعاوی، دعوای تخلیه عین مستأجره به‌جهت انتقال به غیر، جلد چهارم، چاپ اول، تهران: انتشارات دادگران امید.
    • فرحزادی، علی‌اکبر و رسول میرنژاد بروجنی (1399)، «اصل قابل‌استماع بودن دعاوی در فقه اسلامی و حقوق ایران» مجله دیدگاه‌های حقوقی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، شمارۀ 89.
    • معین، محمد (1371)، فرهنگ فارسی (متوسط)، جلد اول، چاپ هشتم، تهران: انتشارات امیرکبیر
    • هرمزی، خیرالله (1395)، «تغییر نحوه دعوی در دادرسی مدنی، مطالعه تطبیقی حقوق ایران و فرانسه»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی، دورۀ 46، شمارۀ 4.
دوره 85، شماره 115
مهر 1400
صفحه 307-326
  • تاریخ دریافت: 04 بهمن 1399
  • تاریخ بازنگری: 01 اردیبهشت 1400
  • تاریخ پذیرش: 30 فروردین 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 15 مرداد 1400