نهاد توقف تجدیدنظرخواهی در حقوق ایران

نوع مقاله: پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران (پردیس کیش)، مستشار دادگاه تجدیدنظر استان همدان

چکیده

با تصویب قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی در سال 1379، تأسیس جدیدی با عنوان توقف تجدیدنظرخواهی در مواد 256 و 259 این قانون پیش‌بینی گردید؛ بدون آن‌که در قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318 و اصلاحات بعدی پیشینه‌ای داشته باشد. مقایسه‌ی این نهاد با توقیف دادرسی حکایت از یکسان بودن وضعیت حقوقی آن‌ها دارد؛ اما وضع این تأسیس در نظام دادرسی مدنی ایران تبعاتی چون اطاله‌ی دادرسی، از بین رفتن استحکام آراء قضایی، ورود زیان به تجدیدنظرخوانده‌ی اجرای حکم را در پی دارد. در نتیجه‌ قانونگذار در مقام اصلاح باید برای توقف تجدیدنظرخواهی مهلت زمانی خاص پیش‌بینی نموده و پس از سپری شدن آن به دادگاه اجازه دهد به درخواست تجدیدنظرخوانده، دادخواست تجدیدنظرخواهی را رد کند و یا پذیرش درخواست تجدیدنظرخواه برای برطرف کردن سبب توقف تجدیدنظرخواهی را مستلزم سپردن تأمین از سوی وی نماید؛ و یا آن‌که صدور قرار سقوط دعوای تجدیدنظرخواهی را جایگزین توقف تجدیدنظرخواهی کند.

کلیدواژه‌ها


1- بهرامی، بهرام، آیین دادرسی مدنی علمی، کاربردی، جلد دوم، تهران: مؤسسه‌ی علمی فرهنگی نگاه بینه، چاپ یازدهم، 1387.

2- شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، جلد سوم، تهران: دراک، چاپ دوم، 1384.

3- شمس، عبدالله، حقوق ماهوی و شکلی، تهران: دراک، چاپ دوم، 1387.

4- صدرزاده افشار، سیدمحسن، ادله اثبات دعوی در حقوق ایران، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، چاپ اول، 1369.

5- کاتوزیان، ناصر، اثبات و دلیل اثبات، جلد دوم، تهران: میزان، چاپ پنجم، 1388.

6- واحدی، قدرت‌الله، بایسته‌های آیین دادرسی مدنی، تهران: میزان، چاپ هفتم، 1387.

7- معاونت آموزش قوه قضائیه، مجموعه نشست‌های قضایی، مسایل آئین دادرسی مدنی، قم: قضا، چاپ اول، 1387.

8- حسین‌آبادی، امیر؛ شهری، غلامرضا، مجموعه نظرهای مشورتی اداره حقوقی قوه قضائیه در مسائل مدنی از سال 1358 به بعد، روزنامه‌ی رسمی، بی‌تا.

9- مجموعه نشست‌های قضایی دادگستری استان همدان، جزوه‌ی گردآوری شده توسط معاونت آموزش و تحقیقات دادگستری کل استان همدان، 1389.