تدوین شکلی؛ حلقه مفقوده نظام تدوین قوانین و مقررات در ایران

نوع مقاله: پژوهشی

نویسنده

10.22106/jlj.2019.87868.2185

چکیده

یکی از مشکلات بزرگ جامعه ایران از آغاز قانونگذاری در سال 1285 تاکنون که بیش از یک قرن می‌گذرد، مشکل قانون و قانونگذاری بوده است. در این میان مسأله مدیریت حجم عظیم قوانین و مقررات همچنان یکی از مشکلاتی است که نیازمند توجه و بررسی است. مسأله تورم قوانین در کشور به حدی است که حتی حقوقدانان نیز در پیدا کردن قوانین و مقررات لازم الاجرا با مشکل مواجه هستند. با آنکه از دهه 1340 تلاش هایی برای مدیریت تورم قوانین در ایران صورت گرفته و در سالهای 1350 و 1389 دو قانون در همین زمینه به تصویب رسیده است، اما بیشتر این تلاشها مصروف تنقیح شده است. با آنکه در تنقیح تلاش می شود قوانین منسوخ شناسایی و حذف شوند و زوائد و اضافات از بدنه قوانین و مقررات کشور خارج شود، اما با این حال تنقیح تنها بخشی از برنامه اصلی تر تدوین در معنای شکلی است که در برخی از کشورها همچون آمریکا و فرانسه و آرژانتین مورد توجه واقع شده است و هدف از آن تجمیع تمام قوانین در یک موضوع معین در یک متن واحد است به نحوی که هر یک از مواد متون قانونی پیشین در ساختاری واحد و جامع توزیع شود و در جای مناسب خود قرار گیرد. در این معنا، تدوین شکلی امری فراتر از تنقیح است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 25 شهریور 1398
  • تاریخ دریافت: 20 خرداد 1397
  • تاریخ بازنگری: 13 اردیبهشت 1398
  • تاریخ پذیرش: 25 شهریور 1398