تحلیل حقوقی گذشت مشروط و آثار آن در حقوق کیفری

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 قاضی / قوه قضائیه دانشجوی دکترای حقوق کیفری و جرم شناسی / دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تهران

10.22106/jlj.2019.88413.2203

چکیده

از یک منظر جرایم به دو نوع غیرقابل‌گذشت و قابل‌گذشت طبقه‌بندی می‌شوند. جرائم قابل‌گذشت آن دسته از جرایمی هستند که علاوه بر جنبه‌ی عمومی، حیثیت خصوصی قابل اعتنایی دارند. قانونگذار در این دسته از جرایم، سهم به‌سزایی برای اراده‌ی شاکی قائل شده به نحوی که شروع، ادامه‌ی تعقیب، رسیدگی و اجرای مجازات را منوط به شکایت شاکی و عدم گذشت وی دانسته است. موضوع پژوهش حاضر به یکی از فروض امر در خصوص اعلام گذشت شاکی، ناظر به موردی که مقدم بر اعلام گذشت، توافقاتی میان شاکی و مشتکی‌عنه حاصل شود؛ اختصاص دارد. در این پژوهش در پی پاسخ به این سوال خواهیم بود که ماهیت حقوقی گذشت چیست و آیا توافقات پیشین می‌تواند آن را مقید سازد؟ فرضیه‌ی ما عبارت است از اینکه گذشت ماهیتاً یک نوع ایقاع است و علی‌ رغم آنکه توافقات مسبوق بر آن می‌تواند ایقاع را مشروط سازد، لکن عملاً تاثیری در فرآیند قضایی ندارد.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 25 شهریور 1398
  • تاریخ دریافت: 28 خرداد 1397
  • تاریخ بازنگری: 27 شهریور 1397
  • تاریخ پذیرش: 25 شهریور 1398