اجرای احکام مدنی از محل ارزهای دیجیتال

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری حقوق خصوصی

2 معاون قضایی رئیس کل دادگاه های‌عمومی و انقلاب بجنورد

3 استادیار گروه حقوق دانشگاه بجنورد

چکیده

مرحله اجرای احکام مهم‌ترین مرحله از فرایند دادخواهی است که در آن تلاش می‌شود از طریق معرفی و شناسایی اموال محکوم‌علیه، زمینه اجرای حکم فراهم گردد. در این راستا بخش زیادی از قانون اجرای احکام مدنی و قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی به این موضوع اختصاص یافته است. نگاهی به این دو قانون نشان می‌دهد این قوانین عموماً اموال عینی مرسوم را به عنوان مال به رسمیت شناخته و نحوه اخذ محکوم‌به از آن را بیان کرده‌اند. با این حال در یک دهه اخیر به دنبال توسعه فناوری‌های نوین، ارزهای دیجیتال به عنوان رقیب ارزهای واقعی ظهور یافته و مقبولیت عمومی یافته‌اند. گرچه تاکنون در نظام حقوقی ایران قانونی در خصوص این ارزها تصویب نشده، ولی دکترین حقوقی و رویه قضایی در پرتو قواعد حقوقی حکم به مالیت این ارزها صادر کرده است. در این میان پرسشی که مطرح می‌شود این است که چنانچه در زمان اجرای حکم، ارز دیجیتال به عنوان دارایی محکوم‌علیه شناسایی و معرفی گردد، آیا می‌توان محکوم‌به را از محل آن وصول کرد؟ بر اساس نتایج این تحقیق پاسخ این سؤال مثبت است. این تحقیق پس از ذکر مقدمه ای در خصوص ماهیت ارزهای دیجیتال به موضوع قابلیت شناسایی، توقیف و فروش ارزهای دیجیتال و برخی فروعات مهم آن پرداخته است. به رغم اینکه قوانین موضوعه مقرره‌ای در مورد این ارزها پیش‌بینی نکرده‌اند، ولی با تمسک به اصول کلی حاکم بر اجرای احکام و تدوین ضوابط شفاف در آینده و آموزش دادورزان، اجرای احکام قضایی از محل این ارزها تسهیل خواهد شد و جلو تشتت رویه‌ها را خواهد گرفت. این تحقیق تلاش دارد به روش توصیفی- تحلیلی مهم‌ترین مسایلی که در اجرای احکام قضایی از محل ارزهای دیجیتال مطرح می‌شود را بیان و پاسخ آنان را ارایه نماید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Enforcement of Civil Verdicts from Digital Currencies

نویسندگان [English]

  • Yasser Gholami 1
  • Meysam Javadi 2
  • Mohammad Bagher Moghaddasi 3
1 PhD in Private Law
2 Deputy Chief Justice of the General and Enghelab Courts of Bojnord
3 Assistant Professor, University of Bojnord
چکیده [English]

The enforcement of verdict is the most important stage of the litigation process in which attempted to execution of the verdict through the introduction and identification of the property of losing party. In this regard, a large part of the Civil Verdicts Enforcement Act and the Execution Method of Financial Convictions Act dedicated to this issue. A look to these laws shows that laws generally recognize customary objective property and stated the manner in which the judgment debt can be executed from there. However, in the last decade, following the development of new technologies, digital currencies have emerged as rivals of real currencies and have gained public acceptance. Although laws on these currencies has not been approved in Iranian legal System so far, but the doctrine and judicial procedure has issued that these currencies is property. In this regard, this question arises if at the time of execution of the verdict, digital currency identified and introduced - as the property of the losing property– does the convict can be executed from these currencies? According to the results of this research, the answer to this question is yes. This study, after mentioning an introduction on the nature of digital currencies, deals with the issue of the ability to identify, seize and sell digital currencies and some of its important sub-categories. Although the relevant laws do not provide for a regulation on these currencies, the implementation of judicial rulings from these currencies will be facilitated by relying on the general principles governing the implementation of rulings and the formulation of transparent rules in the future and training of judges. It will prevent the fragmentation of procedures. This research tries to answer the issues that are raised in the implementation of court rulings from the place of digital currencies in a descriptive-analytical method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Digital Currencies
  • Enforcement of Verdicts
  • Losing Party
  • Bailiff
  • Judgment Debt

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 30 تیر 1401
  • تاریخ دریافت: 29 بهمن 1400
  • تاریخ بازنگری: 20 خرداد 1401
  • تاریخ پذیرش: 05 تیر 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 30 تیر 1401