درج پیشینۀ کیفری متهم در کیفرخواست

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 کارآموز قضاوت، دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکدۀ حقوق قضایی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران

چکیده

پس از ختم تحقیقات مقدماتی، درصورتی‌که مقام تحقیق متهم را شایستۀ محاکمه در دادگاه بداند، قرار جلب به دادرسی وی را صادر می‌کند. اگر مقام تعقیب نیز با این امر موافق بود، برای ارسال پرونده به دادگاه، باید در مورد متهم کیفرخواست صادر کند. مادۀ 279 قانون آیین دادرسی کیفری، موارد مذکور در کیفرخواست را تعیین می‌کند. بند «ج» این ماده، سابقۀ محکومیت کیفری مؤثر متهم را یکی از موارد مندرج در کیفرخواست بیان می‌کند. اما قاضی دادگاه زمانی به پیشینۀ کیفری متهم نیاز خواهد داشت که انتساب جرم به او را محرز بداند و در مقام تعیین مجازات مناسب برای او باشد. درحالی‌که ممکن است متهم در دادگاه تبرئه شود و اصلاً نیازی به تعیین مجازات نباشد. در این نوشتار، با استفاده از روش توصیفی مبتنی بر تحقیق ارزشیابی، ضمن نقد و بررسی مبانی احتمالی حکم مقنن در مادۀ مذکور، تبیین خواهد شد که چون قبل از اثبات جرم متهم، ضرورتی به اطلاع قاضی از پیشینۀ کیفری متهم وجود ندارد، درج پیشینۀ کیفری او در کیفرخواست و به‌تبع آن اطلاع قاضی از سوابق کیفری متهم برخلاف اصل منع تجسس بوده و ممکن است موجب نقض حریم خصوصی وی گردد. به‌علاوه، اطلاع قاضی از پیشینۀ کیفری متهم، قبل از اینکه گناهکار بودنش اثبات شود، به فرایند دادرسی منصفانه نیز لطمه زده و باعث ایجاد پیش‌داوری منفی در ذهن وی می‌شود که این پیش‌داوری می‌تواند موجب نقض اصل برائت متهم و بی‌طرفی ذهنی مقام قضایی شود. در انتها نیز پیشنهادهایی برای رفع این اشکالات ارائه خواهد شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A criticism on the inserting accused criminal record in the indictment (the subject of clause "c" of Article 279 of the Code of Criminal Procedure 2013)

نویسندگان [English]

  • Payam Forouzandeh 1
  • Farid Mohseni 2
1 Judiciary intern, PhD student in criminal law and criminology, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran
2 Professor of Criminal Law and criminology, University of Judicial Sciences and Administrative Services, Tehran, Iran.
چکیده [English]

After the completion of the preliminary investigation, if the investigator deems that the accused is in charge with that crime, he order a summons to the trial against him. If the prosecutor agrees with that, he issues indictment against the accused in order to send the case to court. Article 279 of the Code of Criminal Procedure sets out the items that should inserted in the indictment. Clause "c" of this article states the accused criminal record as one of the items of indictment. However, the judge of the court will need the accused criminal record when he finds him guilty and want to determine appropriate punishment for him. While the accused may be acquitted in court and there is no need to determine a punishment for him at all. In this article, with a descriptive method, while reviewing the possible foundations of the mentioned legislative sentence, it will be explained that because there is no need to inform the judge about the accused criminal record before proving his guilt, inserting that in the indictment and consequently informing the judge from that is contrary to the principle of prohibition of espionage and may violate his privacy. In addition, the judge's knowledge of the accused criminal record before he or she is found guilty also damages the fair trial process and creates a negative prejudice in the mind of judge, which can violate the presumption of innocence and judge’s mental impartiality. At the end, we will provide some suggestions for fixing these problems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • criminal record
  • Fair trial
  • privacy
  • prejudice
  • presumption of innocence
  • impartiality

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 11 تیر 1401
  • تاریخ دریافت: 22 مهر 1400
  • تاریخ بازنگری: 08 فروردین 1401
  • تاریخ پذیرش: 26 اسفند 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 11 تیر 1401