1- اداره وحدت رویه و نشر مذاکرات دیوان عالی کشور، 1387، مذاکرات و آراء هیأت عمومی دیوان عالی کشور سال 1384، چ اول، تهران، نشر دیوان عالی کشور اداره وحدت رویه و نشر مذاکرات.
2- بازگیر، یداله، 1385، استنباطهای قضایی دیوان عالی کشور در امور مدنی (خلع ید غاصبانه و ...)، چ دوم، تهران، انتشارات فردوسی.
3- بازگیر، یداله، 1384، قانون مدنی در آیینهی آراء دیوان عالی کشور (مالکیت، حق انتفاع و وقف)، چ دوم، تهران، انتشارات فردوسی.
4- پورآذر، علی، 1387، «ارتباط احراز مالکیت و دعوی خلع ید»، نشریهی پیام آموزش، شمارهی 34.
5- خدابخشی، عبدالله، 1387، «تحلیل حقوقی دعوای اثبات مالکیت»، مجلهی پژوهشهای حقوقی، شمارهی 14.
6- دشتی، محمد، 1379، ترجمهی نهج البلاغه، چ اول، قم، انتشارات طلیعهی نور.
7- زراعت، عباس، 1384، «نحوه اثبات مالکیت در دعاوی خلع ید»، نشریهی پیام آموزش، شمارهی 13.
8- سلطانیان، صحبتاله، 1388، کارگاه آموزش حقوق، ج سوم، چ اول، تهران، نشر میزان.
9- شمس، عبداله، 1381، آیین دادرسی مدنی، ج دوم، چ اول، تهران، نشر میزان.
10- شهیدی، مهدی، 1375، مجموعه مقالات حقوقی، چ اول، تهران، نشر حقوقدان.
11- قافی، حسین و شریعتی، سعید، 1386، اصول فقه کاربردی، ج اول، چ دوم، تهران، انتشارات سمت.
12- قربانی، فرجالله، 1388، مجموعه آراء وحدت رویه دیوان عالی کشور در امور حقوقی، تهران، انتشارات فردوسی.
13- کاتوزیان، ناصر، 1387، ضمان قهری، چ هفتم، تهران، انتشارات دانشگاه تهران.
14- مرکز پژوهش معاونت برنامهریزی و توسعه قضایی دادگستری کل استان قم، 1386، رسیدگی عادلانه به دعاوی حقوقی با رویکرد تعیین مدت زمان رسیدگی، چ اول، قم، نشر قوه قضاییه، دادگستری کل استان قم.
15- موسوی مقدم، محمد، 1386، اندیشههای قضایی قضات دادگستری کل استان قم، چ اول، قم، نشر حقوق اسلامی.
16- موسوی خمینی، روحالله، 1386، تحریرالوسیله، چ بیست و هفتم، ج سوم، انتشارات دارالعلم.
17- طباطبایی یزدی، سید محمد کاظم، 1387، عروهالوثقی دارالتفسیر، چ سوم، قم.