نوع مقاله : پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
The mechanism for resolving disputes among government institutions, as one of the important and noteworthy matters within the country’s administrative system, is sometimes pursued through arbitral dispute resolution and, at other times, through the application of mechanisms at both the macro and lower levels. One of the mechanisms falling within the latter category, and the subject of this article, consists of the resolutions of the Board of Ministers referred to in Article 134 of the Constitution, concerning the resolution of disputes among government institutions. In certain cases, such resolutions may result in the infringement of the rights of public-law and private-law legal persons. Adopting a descriptive-analytical method and relying on documentary and library-based sources, this article seeks to answer the question of how, and subject to which legal standards, the Administrative Justice Court has jurisdiction to review the resolutions of the Board of Ministers issued pursuant to Article 134 of the Constitution for the purpose of resolving disputes among government institutions. Following an examination of the principal mechanisms for resolving disputes among the government branches and the government institutions in the Islamic Republic of Iran at both the constitutional and administrative levels, this study concludes that, by virtue of the Constitution, the unrestricted scope of the Administrative Justice Court Act, and legal principles - including the principle of subjecting the administration to judicial review in order to ensure the accountability of the institutions, as well as the unrestricted nature of the right to seek judicial redress and judicial adjudication - the Administrative Justice Court has jurisdiction to hear complaints against the decisions and resolutions of the aforementioned Board.
کلیدواژهها English
فهرست منابع
استوارسنـگری، کورش (۱۳۹۹). «چیستی دادرسی اداری در ایران؛ دادرسی در اداره یا دادرسی بر اداره»، پژوهشهای نوین حقوق اداری، دوره ۲، شماره ۴.
استوارسنگری، کوروش (۱۴۰۰). «رأی وحدت رویه ۷۹۲ مورخ ۱۳۹۹/۴/۲۴ هیئت عمومی دیوان عالی کشور و تأثیر آن بر صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری و دادگاههای عمومی»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۸۵، شماره ۱۱۵.
امامی، محمد و سلیمانی، مهستی (۱۳۹۲). «ضوابط تشخیص دعاوی قابل طرح در دیوان عدالت اداری»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۷۷، شماره ۸۲.
تنگستانی، محمدقاسم و مرادی برلیان، مهدی (۱۴۰۴). «تحلیل نظام حقوقی حاکم بر حل و فصل اختلافات دستگاههای دولتی؛ چالشها و راهکارها»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۸۹، شماره ۱۳۰.
دفتر مطالعات سیاسی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی (۱۳۸۲). شیوههای جایگزین حل اختلاف در حقوق داخلی، شماره مسلسل ۶۸۱۸، تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
شیبانی، عادل و بیدار، زهرا (۱۴۰۳). «دادرسی حکمی یا موضوعی؛ رسیدگی به تصمیمات مراجع اختصاصی اداری»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۸۸، شماره ۱۲۷.
صادقی، حسین و مرندی، الهه (۱۴۰۱). «نسبتسنجی نظام حقوقی-اجرایی حلوفصل اختلافات بین دستگاههای اجرایی با قانون اساسی»، پژوهشهای نوین حقوق اداری، دوره ۴، شماره ۱۳.
غمامی، سید محمدمهدی و خلف رضایی، حسین (۱۳۹۲). «سازوکارهای حل اختلاف و تنظیم روابط قوا در نظام جمهوری اسلامی ایران؛ با مطالعه تطبیقی دیگر نظامهای حقوقی»، دانش حقوق عمومی، دوره ۲، شماره ۵.
کاشانی، جواد (۱۳۸۹). «چگونگی رفع اختلاف بین دستگاههای دولتی»، پژوهش حقوق و سیاست، سال دوازدهم، شماره ۳۰
کهندل، پرویز و صباحی، معین و بلوردی، طیبه (۱۴۰۲). «جایگاه قانونی استانداران در حلوفصل اختلافات بین دستگاههای اجرایی»، پژوهشهای نوین حقوق اداری، دوره ۵، شماره ۱۴.
گرجی ازندریانی، علیاکبر و رضایی، مرتضی (۱۳۹۳). «حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سهگانه در جمهوری اسلامی ایران»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۷۸، شماره ۸۵.
مولابیگی، غلامرضا و محمدی احمدآبادی، حسین (۱۴۰۴). صلاحیت و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری؛ منطبق با آخرین اصلاح قانون دیوان عدالت اداری، چاپ هشتم، تهران: جنگل.
واعظی، سید مجتبی (۱۴۰۳). «مطالعه تطبیقی مبانی و مؤلفههای دادرسی اداری»، حقوق عمومی تطبیقی، دوره ۱، شماره 1
