قوه قضائیه مجله حقوقی دادگستری 1735-4358 89 131 2025 12 22 Rearrangement of penal institutions under the Influence of the Idea of ​​Control and Punishment; A Case Study of the Iranian Criminal Justice System بازآرایی نهادهای رفاهی در خدمت کنترل و تنبیه؛ مطالعه موردی نظام عدالت کیفری ایران 307 340 733089 10.22106/jlj.2025.2046485.6119 FA آزاده صادقی استادیار گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه مازندران 0000-0003-1602-0498 Journal Article 2024 11 22 Penal welfarism provides a set of rehabilitation measures in legal and judicial decisions about crime. However, in Iran's criminal justice system, welfare changes are being developed in areas other than prisons, but the correction capabilities of these programs are low. Therefore, the main question is, what factor is responsible for the current state of welfare institutions? Using the analytical descriptive method and relying on Bourdieu's views, we argue that the concept of the penal field provides a better analysis of welfare changes by revealing how practices are formed within the structural forces of the field. By revealing the conflicts, the penal field specifies how situations and habitus can lead to changes towards the idea of ​​control and reconfigure themselves once again through correction. Thus penal welfare institutions reproduce the penal field rather than achieving welfare goals.Unraveling the complexities of criminal power is an important task that shows us that we should move towards a more welfarist and human rights-based criminal justice system. رفاه‌‌گرایی کیفری مجموعه‌‌ای از نهادها را بر پایه بازپروری به عنوان هدف اصلی برای چگونگی تصمیم‌‌گیری‌‌های قانونی و قضایی راجع به بزهکاری صورت‌‌بندی می‌‌کند. اما در نظام عدالت کیفری ایران با اینکه تغییرات رفاهی در حوزه غیر از زندان درحال توسعه است، ولی قابلیت‌‌های اصلاحی در حد و اندازه واقعی‌‌شان ظاهر نشده‌‌اند. بنابراین، پرسش اصلی این است که چه عاملی مسئول وضعیت کنونی نهادهای رفاهی است؟با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و اتکا بر دیدگاه‌‌‌‌های بوردیو استدلال می‌‌کنیم که مفهوم میدان کیفری با شفاف‌‌سازی شکل‌‌گیری پرکتیس‌‌های کنشگران در درون نیروهای ساختاری میدان، تحلیل بهتری راجع به سرنوشت این تغییرات رفاهی ارائه می‌‌کند. این میدان با آشکارسازی کشمکش‌‌ها نشان می‌‌دهد که چگونه ‌‌موقعیت‌‌ها و هابیتوس‌‌ها می‌‌تواند تغییرات را به سوی نتایج موردنظر بکشاند و خود را این بار با سنت اصلاح، بازپیکربندی کنند. از این جهت، نهادهای اصلاحی بیش از آنکه بتوانند رفاه را دنبال کنند، میدان کیفری را بازتولید می‌‌کنند. https://www.jlj.ir/article_733089_4fdbf7953db9eed8e4e304c3ce894ce9.pdf