قوه قضائیه مجله حقوقی دادگستری 1735-4358 76 80 2012 09 01 Obtaining Security from Stateless Persons in Bringing a Suit اخذ تأمین از اشخاص بی تابعیت در طرح دعوی 145 167 11041 10.22106/jlj.2012.11041 FA علیرضا فصیحی زاده استادیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان سیدحسین اسعدی Journal Article 2015 01 02 <span class="a0"><span>Boundary is a political factor which segregates people of different countries physically and mentally and affects their legal relations. Governments, in their territories consider some rights for their citizens, which foreigners are deprived of them. Mutually, citizens of a government have certain duties that non-citizens exempt from them. An instance of such relations in Iranian legal system is obtaining security from foreigners when they bring a suit against an Iranian citizen, in order to recompense probable damages to defendant in case of frivolous claims, which is mentioned in article 144 of Civil Procedure Law for public and revolutionary courts in civil matters. The matter of this paper is whether stateless persons have to make such deposits or it's unfair to ask them; since there is no letter of the law in this case. In the following, we have reviewed both ideas and found out that exemption of stateless persons from the deposit is more preferred.</span></span> <span class="1"><span lang="FA">پدیده‌ی مرز یکی از عوامل سیاسی انفکاک مادی و معنوی اشخاص است که بر روابط حقوقی آنان تأثیر می‌گذارد. دولت</span></span><span class="1"><span lang="FA">‌</span><span lang="FA">ها در قلمرو حاکمیت خود، حقوقی را برای اتباعشان در نظر می‌گیرند که بیگانگان از آن محروم هستند یا تکالیفی را بر عهده‌ی ایشان می‌نهند که بیگانگان از آن معافند. یکی از مصادیق این سنخ از روابط در نظام حقوقی ایران، اخذ تأمین از اتباع دول خارجی به هنگام طرح دعوی به طرفیت خوانده‌ی ایرانی در محاکم داخلی، موضوع ماده‌ی 144 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی است. چنان‌چه طرف دعوا، تبعه‌ی هیچ یک از دولت‌های خارجی نباشد و به عبارتی بی‌تابعیت باشد، این پرسش مطرح می‌‌شود که آیا چنین حقی برای اتباع ایرانی؛ و در مقابل، چنین تکلیفی برای اشخاص بی‌تابعیت وجود دارد؛ یا آن‌که باید گفت، الزام آن‌ها به دلیل فقدان نص قانونی، اجحاف در حق ایشان و نوعی بی‌عدالتی است. در این مقاله ضمن تحلیل و ارزیابی ادله‌ی دو نظر، معافیت اشخاص بی‌تابعیت از ایداع تأمین، وفق موازین و اصول مرجح دانسته شده است.</span></span> https://www.jlj.ir/article_11041_e10559d57b97636f684ed48d171889e8.pdf